சாலையோரங்களில்
நிதானியாக பயணிக்கையில்
உலாவும் கண்களை
கனவுகளாய் படரவிடுகிறோம்

பல்துலக்காமல் அவன் சிரிக்கும்
சிரிப்புக்கு வெறுப்பைக் காட்டி
இழந்து போன கால்களை
ஏளனமாய் பார்க்கிறோம்
அவன் கேட்கும் நாலணா
நம் சட்டைப் பையில் இல்லை..

தள்ளாட்டங்களுக்குக்
குறைவில்லாமல்
கண்கள் உருள நடந்து வரும்
மிதவாதியை
வேதனையாகப் பார்க்கிறோம்
இரவு கொண்டாட்டங்களுக்கு
எடுத்துவைக்கப்பட்டிருக்கும்
காசையும் கணக்கு
பார்த்துக் கொள்கிறோம்
மிதவாதியின் முகத்தைப் பார்த்து.

மெல்ல இறங்கி
கண்களின் பயணத்தில்
வீடின்றி தவிக்கும்
கூட்டத்தைப் பார்க்கிறோம்
வீணாக இரைக்கும்
பணம், கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை..

(இன்னும் இன்னும் இன்னும்
ஒராயிரம் பூக்களை
ஒரு மலர்கொத்தில் அடுக்க முடியுமா?)

எல்லாம் கவனித்துவிட்டு
வீட்டுக் கண்ணாடியில்
முகம் பார்க்கிறோம்
பிம்பத்தின் விரிசல்களில்
பல முகங்கள் தெரிகின்றன...

0 ஊக்கங்கள்:

Subscribe